Fiziksel Şiddet veya Cinsel Taciz Sonrası Kendi Bedenine Zarar Verme

Fiziksel şiddetin etkileri beden üzerinde ölçülebilen; fakat ruh ve psikoloji üzerinde izleri farklılık gösteren ve öngörülemeyen etkiler içerir. İspanya’daki Noelia Castillo Ramos olayı, şiddet ve tacizden sonra kendi bedenine zarar vermenin en belirgin örneklerinden biridir. Yaşadığı şiddet ve cinsel tacizden sonra yüksek bir binadan kendini atmış ve felç kalmıştır. 25 yaşındaki genç kızın yıllarca gördüğü psikolojik tedaviler sonuç vermemiştir.

Marksist psikolojiye göre, adaletin sağlanmadığı sistemlerde yaşayan insanlar için psikolojik tedaviler yanıtsızdır. Ramos, ailede ve daha sonra kaldığı yetimhanede şiddet ve istismar görmüştür. Kız çocuklarında şiddet sonrası kurban, aileyi çabuk affetme eğilimindedir; fakat ikinci kez güvendiği ve sığınak olarak gördüğü yerde bu çirkin ihanete uğrama duygusuyla baş edememiştir. Yıllarca tedaviler yanıtsız kalmış ve intihar sonucu belden aşağı felç kalmıştır.

Şimdi ise İspanya devletinden istediği ötenazi bugün kabul edilmiştir. Konuşmalarını izlediğimde en çarpıcı cümlesi, “Kendimden ve hiçbir şeyden umudum kalmadı.” oldu benim için. Gözlerinin altı uykusuzluktan kızarmış ve cümleler boğazına düğümleniyordu.

Fiziksel şiddet ve cinsel taciz, beyinde aynı bölgede algılanarak benzer etkiler yaratır. Fiziksel şiddetin en büyük izi, kişinin kendi bedeninden nefret etmesidir. Bu nefret çeşitli şekillerde kendini gösterir: Çok alışveriş yapma, aşırı estetik ameliyatlar, temizlik takıntısı ile bedene zarar verme, aylarca ya da yıllarca uyuyamama, aşırı ve tehlikeli spor ve hobiler, aşırı yeme, hiç yememe veya kusma, bağımlılıklar, kendi bedenine bir araçla zarar verme (yakmak, kesmek vb.) gibi davranışlardır.

Aslında temelde dişiliğin reddine gidilmektedir. Bedenden utanma, aynada kendinden nefret etme ve utanç hissi baş edilemez boyutlara varabilir. Beden saklama, erkek gibi giyinme ve erkek gibi davranma görülebilir. Psikolojik etkileri daha derin ve kalıcı olabilir, yıllar sürebilir. Suçluluk, nefret, utanç, endişe, korku, umutsuzluk, değersizlik, yetersizlik ve öfke baş edilemeyen boyutlara ulaşabilir.

Kişi yıllarca günlük hayata adapte olamaz; çalışamaz, konsantre olamaz, okuyamaz. Kişinin maskülen tarafı, artık toplum içine çıktığında baskındır. Duygularını ve kendini ifade gücü sönüktür. Feminen davranış sergilemekten korkar; duruşu ve sesi değişir. Aslında erkekler arasında çabuk unutulan şiddet, kadın beyni ve ruhunda kapanmaz yaralar açar. Kadın bedeni ve ruhunun bir ömür boyu kendi ile savaşı başlar.
Kişi, kendi bedenine yoğun öfke duygusuyla zarar verdiğinin çoğu zaman farkında değildir. Beyindeki hormonal sistem bozulduğu için dopamin ve serotonin düşmüş ve bir ihtiyaç doğmuştur. Hareket, hız ve tehlike algısı bozulur; kişi risk analizi yapamaz. Yoğun şiddet gören insanlarda ağrı ve acı eşiği yüksek olduğu için tehlikeli kazalara yatkınlık artar veya erken tedavi şansı azalır.

Cinsiyet ve bedenle barışmak zorlu bir yolculuktur. Umutsuzluk ise intihar eden insanların en yoğun duygusudur. Kendinden vazgeçiş, aslında yaşamdan kopuştur. Kadın bedeni ve ruhu, güven ortamında sinir sistemini düzenler. Şiddet sadece bedene değil, ruha yapılmış en acımasız saldırıdır.

Sayın Noelia Castillo Ramos, acı dolu hikâyesine veda etti. Hayat hikâyesiyle insanlığa, aslında alınması gereken fakat kitaplarda yazmayan bir ders bıraktı. Hayattan koparılması gerekenler suçlular ve buna sebep olanlardı. O, kendi hikâyesine veda etmeyi tercih etti; bu kararına ve onurlu hayatına saygıyla eğilerek onunla vedalaşıyorum.

Yazımı onun aziz ruhuna adıyorum. Böyle şifacı ruhların insanlığa ders vermek ve uyarmak için gönderildiğine inanıyorum. İnsanlık seni asla unutmayacak, güzel ve zarif ruhlu Noelia.

Rosemarry