SAHİ, AİLE NEYDİ?

Sahi, aile neydi?

Ben aile değilim biliyor musunuz devlet gözünde?

Bir evlat yetiştiriyorum, anneme babama bakıyorum.

Ama aileden değilim.

Ailem yok.

Maaş bordrosunda “aile yardımı” diye bir kalem var. Bende sıfır yazıyor. Yani resmî olarak bir aileden sayılmıyorum.

Bu ülkede aile olabilmek için çocuklarına anne olmak, ebeveynlerine evlat olmak yetmiyor. Evli değilsen aile de değilsin. “Aile” olmayı sadece evli olmakla eşdeğer tutan sisteme sitemdir birazdan okuyacaklarınız.

Ha evet, aile diyorlar evet bazen; onun da başına bir sıfat ekleniyor: “Parçalanmış.”

Ben neyim?

Oğlumla soyadım farklı, onunla aile değilim.

Anne babamla aynı ama evlenip çıkmışım oradan da.

Boşandıktan sonra babamın köyüne alındı kütüğüm. Köy derneği sadece erkeklere mesaj atıyor. Sadece erkek çocuklarına arsa satıyor.

Annemin köyünde aynı durum söz konusu.

Annemin köyünü çok severdim. Her yaz tatilinde giderdim öğrenciyken. Çalışırdım. Köy baraj oldu, eski yaylaya kuruldu yeni köy. Yeni evler, çam ormanları etrafında.

Eski köyde beni işçi gibi gören dedem, dayımlar bize hak vermediler. Dedem bırakmış sağ olsun alt katı, tüm baskılarına rağmen oğullarının. Dayım dam olarak kullanıyor, hakkımızı hukukla alacağız; uğraşacağız yani, her zaman olduğu gibi…

Dedim ya, dağılmışız zaten.

Zaten dağılmışsan bir de devlet dağıtıyor sizi… Aileden saymayarak!

Çocuğunuzla soyadınız farklı, bunu zor kabullenmişken; kapıya gelen kargonuzu teslim alan oğlunuzun soyadı farklı, kadının annesi olduğunu görevliye anlatmak zorunda kalınışa şahit olup kahrolurken parçalanıyor yüreğiniz, aileniz gibi.

Ve ömrünüz sizden alınıp dağıtılanları toplamakla geçiyor.

Toparlıyorsunuz, sizi aile olarak görmeyen devletinize karşı toparlanıp vakurla yaşamaya devam ediyorsunuz.

Sizi tüm dağıtmak isteyenlere karşı toparlanmayı öğreniyorsunuz.

Gittikçe yalnızlaşıyorsunuz…

Sizden kutsal aile sıfatını bile esirgeyen devletiniz, sanki size nispet yapar gibi bu yılı hatta bu da yetmeyip önümüzdeki on yılı “aile yılı” ilan ediyor; fakat sizi aile olarak görmüyor.

Peki biz neyiz devlet gözünde?

İnsan üretmekse kıstasınız, tek başıma bir evlat büyütüyorum ben.

Anne babaya bakmaksa, her ikisine de bakıyorum.

Ama hâlâ aile değilim.

“Sahi, oğlumla biz… Biz kimiz?”

ANONİM (konuk yazar)